Writer's challenge, day 2. My earliest memory
Other then a few
of the people that I read here, my earliest memory come not from the
very first years, but from the time that I went to school (kindergarden)
It was December 6th, 1965, the day after 'the' children event in the Netherlands, sinterklaas/saint nicklas.
On the 5th of December Sinterklaas gives everyone (especially the
children that behave good) presents and in that year I got a goose! With
a key at its side, with what you can wind it up and then the goose
could walk. Big fun that was!
Very proud I took it to school next day, we were showing eachother our
presents and I showed my goose. The teacher did wind up the goose for
the 4th or 5th time, everyone was exited about the magic walk and
then... you can guess it.... The goose refused to walk! Oh my gosh,
what a drama! Many bitter tears I did shed, and the goose went back in
its box, and the teacher wrote a note with it, that she did 'kill' the
goose (she defintely used other words, but that is how I felt it was).
Sadly I went home, no one could cheer me up.
My mother put the box with the goose aside, promised me a new one, but that was not helpful! I wanted THIS goose, not another!
We were sitting later, having dinner, I stiil was so sad, and not
hungry at all. And then all the sudden, we heared a noise from the box,
and my goose did walk again!
I was soooo happy that I did not want to eat :-D
That are my earliest memories. The goose is still with me, and guess
what? it still can walk, even with one of his feet broken.
Sonntag, 3. April 2016
Freitag, 1. April 2016
1/30 Five problems with social media
What a day!
The alarm went off this morning, way too early, just like every day.
Since the moment that I had that brilliant idea, to use the alarm at my I Pad, I am waken up by my favorite voice, singing, how can I go on,
what is a good question, and I still haven't found the answer. Nevertheless, broken and long not ready to wake up, I wipe awway Freddie and right away get a view in the most important messages that I did miss during the night.
Yes! :-) 23 new likes at my photo, let's see what comments I got. Ah, Facebook is slow, again... hmm.. wait.. it is not slow ... no connection...
Argh, I have to hurry now, it took me 20 minutes to find out that I am off line, now I better go and take my shower.
Freshly showered and shaved I stumble to the kitchen. Coffee time it is. I grap my phone, and look if the connection is back. Yes! we are on line again, the day is saved.
Peep.. I hear, oh, I have a new follower on Twitter, who?? Oooooh a photographer, how cool, I need to look up his page later, maybe he can give me more 'likes' at facebook as well...
But, first.. coffee... Ahhh that smelll.... A slice of bread.. Lunch made.. Waking up my better half... (in random sequence...).. Listening to the news and then I hear that song at the radio.
Again!! I hear it for weeks already, but I cannot get the tittle of it. And since my phone is still in reach, I open shazam and .. tadammmm the miracle happens,
there is the title and the clip wooooo hoooo!
I finally know what my song is and, without thinking any further I annoy my friends with it with sharng it, directly from my phone to Facebook and twitter..
Not that they need it, but... it feels so good to pretend to be important!
Where did the time flow? I have to go already, so, hush, hush, kiss, bye and off I am in the street. A great view in the street, quickly I take my camera (what sometimis is my phone) and make a picture
This will look cool at Instagram, I mumble, and am just in time to catch my train, where I edit the picture and am even in time to get it at the holy Instagram page (slooooow connection) before I am at my destination.
The working day goes nicely. The weather is good, the people are in a good mood and so am I. I know that I did do my digital duties and I only need to check now and then if people are reeally giving me likes and kuddos.
What they do.
Then I see a text message coming in. Hey Hans, what's up? I saw you were logged in, but you did not talk to me, are you angry at me?
Sigh
I take my messenger and reply that I am working, so that I have no time to chat.
And when I am sitting later in the evinging at the couch, with my ipad at the lap, checking emails, I need almost an hour to explain why I had no time to chat, but why I had all the time to check my accounts.
Exhausted I drop in bed. I am so tired, thaat I almost forget to install my alarm for tomorrow. And while doing that, I see the latest messages of the day popping at my screen. Now I am sure I did not miss a thing, and can drop asleep
Until the alarm wakes me way too eartly. I swipe away the music, read my messages and try to get up...
Donnerstag, 31. März 2016
Histogram
Het histogram op de camera is een grafiek die je vertelt over hoe de
verdeling van lichte en donkere tinten in een beeld is. Dat histogram
kan je dus helpen om direct na de opname te beslissen of de belichting
van je foto goed is, of dat deze nog beter kan. Een goed belichte foto
levert veel op, nabewerking is vaak minimaal nodig en dat scheelt dus
veel tijd.
Het histogram is dus een grafiek en voordat ik nu al mensen kwijt raak die niets hebben met grafieken en cijfers; het is een simpele grafiek, lees dus vooral verder om te zien hoe je dit simpele hulpmiddel in kan zetten om betere foto’s te krijgen.
De assen van de grafiek
Het histogram heeft twee assen, op de x-as staat van links naar rechts de tint. Aan de linkerkant staan de donkere tinten, in het midden de midden kleuren en rechts de lichte tinten. Bij een zwart-wit foto heb je dus aan de linkerkant het zwart en helemaal rechts het wit. Daartussen liggen de grijstinten die van links naar rechts van donker naar licht gaan.
Op de Y-as (van boven naar beneden) staat hoeveel van een bepaalde tint in een foto aanwezig is. Je zou kunnen zeggen dat de hoeveelheid zwarte pixels hier in de hoogte is afgebeeld, hoe meer zwarte pixels, hoe hoger de grafiek is bij het zwarte gedeelte. In onderstaand histogram zie je een verdeling waarbij de piek in het midden ligt, dit is de piek die de ‘middentonen’ laat zien. Verder zie je in dit histogram ook dat er donkere en lichte tinten in de foto aanwezig zijn.
Ok, ik weet nu hoe het zit met de assen, maar hoe zet ik dat dan in
de fotografie? Het bovenstaande histogram zegt wat over hoe de toon van
de pixels verdeeld zijn in de foto. Maar het zegt natuurlijk helemaal
niets over hoe de foto er uit ziet. De foto die bij dit histogram hoort
is onderstaande:
Je ziet dat de middentonen die je in het histogram ziet vooral zitten in de stoep en de auto’s. De donkere tinten zitten in de schaduwen, de jas van de passant en in de donkere gedeeltes van de auto’s. Achterin de foto zie je de lichte tinten van de foto.
Nu wordt er vaak gezegd dat het histogram goed verdeeld moet zijn, en dat is bij deze foto het geval. Je zou dus kunnen zeggen dat deze foto goed belicht is, en dat we dat terugzien in het histogram. Echter er zijn veel situaties waarbij het histogram er heel anders uit ziet. Je kan je voorstellen dat een besneeuwd landschap meer lichte tinten heeft en dus ook een histogram heeft dat dat laat zien. En dat is zo, onderstaand histogram zou een histogram kunnen zijn van een sneeuwlandschap:
Bovenstaand histogram is niet van een sneeuwlandschap, maar van een
schaal schuimpjes in een etalage. En dit is nu net een situatie waarbij
de lichtmeting van je camera in de war kan raken. Want die camera wil
het zwaartepunt van de pixels graag in het middengrijs leggen, zoals bij
het eerste histogram. Je krijgt dan het histogram wat je hieronder
ziet:
Je zal dus als fotograaf rekening moeten houden met het onderwerp dat
je op de foto zet. Hieronder kan je zien hoe de foto van de twee
bovenstaande histogrammen er uit ziet, maar ik kan je nu al vertellen
dat hier voornamelijk lichte tinten in zitten. Het moment dat ik deze
lichtroze schuimpjes in de etalage zag liggen wist ik dat ik er een foto
van zou nemen. En tijdens het maken van de compositie zag ik dat er
voornamelijk lichte tinten in de foto zouden gaan zitten. Op dat moment
compenseer ik al bij het fotograferen door een stop of mee te
overbelichten. Ik doe dat met de EV op de camera. Hierdoor zorgt de
camera dat er meer licht op de sensor valt en in dit geval was dat meer
dan een stop, dus meer dan een verdubbeling van de sluitertijd in dit
geval. Onderstaand het resultaat van de foto, en ook de de foto die
zonder extra compensatie gemaakt is (dat is dus de foto die hoort bij
het laatste histogram).
Je ziet dat dit qua beeld een enorm verschil geeft en dat het nadenken over wat je in beeld ziet en eventueel compenseren een heel belangrijke factor is. Natuurlijk kan je dit ook doen in de nabewerking, maar niets is zo fijn als een foto waar je weinig tot niets meer aan hoeft te doen. En dan heb ik het nog niet eens over het verlies in kwaliteit en introductie van ruis (daarover een andere keer) als je licht toevoegt in de nabewerking.
Hoe doe je dat nu in de praktijk:
Iedere moderne camera heeft de mogelijkheid om het histogram te laten zien. Sommige camera’s kunnen dit zelfs al tijdens de opname, maar anders heb je de mogelijkheid om het histogram te laten zien na de opname. EN iedereen weet dat het schermpje achterop de camera niet altijd laat zien wat er is, als je in een hele lichte omgeving staat is het moeilijk om je gemaakte foto goed te zien en dus ook om te bepalen of er voldoende licht op de foto is gekomen. Bij de foto van de schuimpjes (die gemaakt is op een zonnige dag) had ik echt niet aan de foto kunnen zien of deze goed belicht was. Het histogram geeft me dan meer idee of ik voldoende licht op de foto heb gekregen. Ik zou zeggen probeer maar eens te werken met dat histogram bij het maken van foto’s.
Het histogram is dus een grafiek en voordat ik nu al mensen kwijt raak die niets hebben met grafieken en cijfers; het is een simpele grafiek, lees dus vooral verder om te zien hoe je dit simpele hulpmiddel in kan zetten om betere foto’s te krijgen.
De assen van de grafiek
Het histogram heeft twee assen, op de x-as staat van links naar rechts de tint. Aan de linkerkant staan de donkere tinten, in het midden de midden kleuren en rechts de lichte tinten. Bij een zwart-wit foto heb je dus aan de linkerkant het zwart en helemaal rechts het wit. Daartussen liggen de grijstinten die van links naar rechts van donker naar licht gaan.
Op de Y-as (van boven naar beneden) staat hoeveel van een bepaalde tint in een foto aanwezig is. Je zou kunnen zeggen dat de hoeveelheid zwarte pixels hier in de hoogte is afgebeeld, hoe meer zwarte pixels, hoe hoger de grafiek is bij het zwarte gedeelte. In onderstaand histogram zie je een verdeling waarbij de piek in het midden ligt, dit is de piek die de ‘middentonen’ laat zien. Verder zie je in dit histogram ook dat er donkere en lichte tinten in de foto aanwezig zijn.
Histogram
Je ziet dat de middentonen die je in het histogram ziet vooral zitten in de stoep en de auto’s. De donkere tinten zitten in de schaduwen, de jas van de passant en in de donkere gedeeltes van de auto’s. Achterin de foto zie je de lichte tinten van de foto.
Nu wordt er vaak gezegd dat het histogram goed verdeeld moet zijn, en dat is bij deze foto het geval. Je zou dus kunnen zeggen dat deze foto goed belicht is, en dat we dat terugzien in het histogram. Echter er zijn veel situaties waarbij het histogram er heel anders uit ziet. Je kan je voorstellen dat een besneeuwd landschap meer lichte tinten heeft en dus ook een histogram heeft dat dat laat zien. En dat is zo, onderstaand histogram zou een histogram kunnen zijn van een sneeuwlandschap:
histogram van een licht onderwerp
histogram van een licht onderwerp, zonder compensatie lichtmeting
Je ziet dat dit qua beeld een enorm verschil geeft en dat het nadenken over wat je in beeld ziet en eventueel compenseren een heel belangrijke factor is. Natuurlijk kan je dit ook doen in de nabewerking, maar niets is zo fijn als een foto waar je weinig tot niets meer aan hoeft te doen. En dan heb ik het nog niet eens over het verlies in kwaliteit en introductie van ruis (daarover een andere keer) als je licht toevoegt in de nabewerking.
Hoe doe je dat nu in de praktijk:
Iedere moderne camera heeft de mogelijkheid om het histogram te laten zien. Sommige camera’s kunnen dit zelfs al tijdens de opname, maar anders heb je de mogelijkheid om het histogram te laten zien na de opname. EN iedereen weet dat het schermpje achterop de camera niet altijd laat zien wat er is, als je in een hele lichte omgeving staat is het moeilijk om je gemaakte foto goed te zien en dus ook om te bepalen of er voldoende licht op de foto is gekomen. Bij de foto van de schuimpjes (die gemaakt is op een zonnige dag) had ik echt niet aan de foto kunnen zien of deze goed belicht was. Het histogram geeft me dan meer idee of ik voldoende licht op de foto heb gekregen. Ik zou zeggen probeer maar eens te werken met dat histogram bij het maken van foto’s.
Voorkomen van ruis in je foto’s, het geheim
Digitale ruis in de foto, een probleem waar sommige fotografen gek
van kunnen worden. Veel fotografen streven er naar om met een zo laag
mogelijke iso te fotograferen om het probleem van de ruis zoveel
mogelijk te elimineren. Mijn ervaring leert dat dit zeker niet altijd de
beste manier is. Ik doe jullie het geheim uit de doeken hoe je een zo
ruisvrije foto kan maken:
Wat is ruis?
Laten we eerst eens kijken wat ruis nu precies is in de digitale fotografie. Digitale ruis laat zich zien als kleine afwijkingen in de kleur van pixels. Tussen de pixels met de correcte kleuren staan pixels met willekeurige blauwe, groene of rode pixels. Als de ruis extreem is, kan een foto daardoor zelfs onscherp worden.
In het kort is het zo dat ieder elektrisch apparaat ruis maakt. Maar bij grote versterking van het originele signaal is het deel ruis beter te zien (of te horen). Als er voldoende licht beschikbaar is, dan gebruiken we een lage iso. De grote hoeveelheid licht onderdrukt dan met gemak de ruis. Ga je nu echter onder slechtere lichtomstandigheden werken, dan wordt het interessant. Je ISO zet je hoger, waardoor je meer versterking vraagt van het elektrische apparaat (de sensor in je camera). Hierdoor wordt niet alleen de gevoeligheid voor licht groter gemaakt, ook het ruisniveau zal toenemen.
Ook het formaat van de pixels is van invloed op het ruisniveau. Een compactcamera heeft een in oppervlakte kleinere sensor en de pixels zijn daardoor kleiner van formaat dan die van een grotere spiegelreflex. Dit formaat in oppervlakte kan wel een factor 35 schelen! En hoe kleiner de pixels, hoe meer versterking nodig is. En dus meer ruis.
Verder speelt de temperatuur van de sensor een rol. Een warme sensor geeft meer ruis. Dit kan met name parten spelen bij extreem lange sluitertijden waarbij de sensor erg warm kan worden.
Voorkomen van ruis
Maar wat is nu de beste manier om ruis zoveel mogelijk te voorkomen? Dat is zeker niet altijd de ISO waarde zo laag mogelijk zetten. En dat is nu juist hét misverstand onder veel fotografen. Immers de theorie zegt dat een lage ISO juist de minste ruis geeft.
Wat is dan wel de beste manier om ruis te vermijden? Dat is correct belichten tijdens het fotograferen. En ik zal uitleggen waarom dat zo is met voorbeelden. Eerst de theorie hierachter. Als je een foto maakt op zeg 400 ISO, maar je foto is te donker, dan zal je in de nabewerking de foto lichter moeten maken. Je doet dit in Photoshop, in Lightroom of in welk programma je daar dan ook voor gebruikt. Door de foto lichter te maken, doe je eigenlijk hetzelfde als de camera zou doen bij het hoger zetten van de ISO. Je ‘versterkt’ de individuele pixels. En zoals je weet is een hogere ISO meer ruis, en dus een versterking van het licht in de nabewerking geeft hetzelfde resultaat.
Een foto zegt meer dan 1600 woorden:
Hieronder zie je een foto die ik heb gemaakt met 400 ISO. Ik heb bewust de foto 2 stops donkerder gemaakt in de camera dan dat de externe lichtmeter me vertelde. Het is logisch dat ik een donkere foto krijg. (klik om de foto’s te vergroten en de details beter te zien )
Ik heb met ISO 1600 een foto gemaakt van hetzelfde tafereel met
dezelfde sluitertijd en diafragmastand. Hierdoor laat ik dus 2 stops
meer licht toe en heb een goed belichte foto.:
De 400 ISO foto zal ik nu 2 stops lichter moeten maken in de
nabewerking om ze te kunnen vergelijken. Ik heb een uitsnede gemaakt van
een deel van de foto en leg de ISO 400 en de ISO 1600 naast elkaar om
goed te kunnen vergelijken:
Wat je hier duidelijk ziet is dat de ISO 400 foto meer ruis heeft dan
de ISO 1600 foto. Dit komt omdat we in de nabewerking meer ruis hebben
toegevoegd door de belichting in de nabewerking te corrigeren.
De geleerde les.
Een lage ISO geeft je zeker minder ruis, maar een absolute voorwaarde is wel dat je de foto goed belicht. Hoe je makkelijk kan zien of je een foto goed belicht heb ik beschreven in het artikel over het histogram. Als je geen mogelijkheid hebt om correct te belichten, dan is het kiezen van een hogere ISO om een beter belichte foto te krijgen altijd de betere oplossing. Veel fotografen zijn zich niet bewust van dit fenomeen en maken onbewust dus een verkeerde keuze bij het fotograferen. Goed belichten is dus het belangrijkste bij het vóórkomen van ruis, als je de goede belichting niet kan maken met een lage ISO, schakel dan over naar een hogere ISO. Dat is beter dan een onderbelichte foto die je moet corrigeren.
Wil je meer weten over het meten van licht, lees dan dit artikel eens over hoe je camera het licht meet en dit artikel waarin de verschillende meetmethodes uitgelegd worden
De foto’s die je in dit artikel ziet zijn onbewerkte foto’s uit de Canon 5D mkII, afgezien van de verhoging van de belichting om de 2 stops onderbelichting te compenseren. Ik gebruik Lightroom om RAW foto’s te verwerken en in dit geval is ruisonderdrukking en verscherping uitgezet. Hierdoor kan je dus appels met appels en peren met peren vergelijken.
Wat is ruis?
Laten we eerst eens kijken wat ruis nu precies is in de digitale fotografie. Digitale ruis laat zich zien als kleine afwijkingen in de kleur van pixels. Tussen de pixels met de correcte kleuren staan pixels met willekeurige blauwe, groene of rode pixels. Als de ruis extreem is, kan een foto daardoor zelfs onscherp worden.
In het kort is het zo dat ieder elektrisch apparaat ruis maakt. Maar bij grote versterking van het originele signaal is het deel ruis beter te zien (of te horen). Als er voldoende licht beschikbaar is, dan gebruiken we een lage iso. De grote hoeveelheid licht onderdrukt dan met gemak de ruis. Ga je nu echter onder slechtere lichtomstandigheden werken, dan wordt het interessant. Je ISO zet je hoger, waardoor je meer versterking vraagt van het elektrische apparaat (de sensor in je camera). Hierdoor wordt niet alleen de gevoeligheid voor licht groter gemaakt, ook het ruisniveau zal toenemen.
Ook het formaat van de pixels is van invloed op het ruisniveau. Een compactcamera heeft een in oppervlakte kleinere sensor en de pixels zijn daardoor kleiner van formaat dan die van een grotere spiegelreflex. Dit formaat in oppervlakte kan wel een factor 35 schelen! En hoe kleiner de pixels, hoe meer versterking nodig is. En dus meer ruis.
Verder speelt de temperatuur van de sensor een rol. Een warme sensor geeft meer ruis. Dit kan met name parten spelen bij extreem lange sluitertijden waarbij de sensor erg warm kan worden.
Voorkomen van ruis
Maar wat is nu de beste manier om ruis zoveel mogelijk te voorkomen? Dat is zeker niet altijd de ISO waarde zo laag mogelijk zetten. En dat is nu juist hét misverstand onder veel fotografen. Immers de theorie zegt dat een lage ISO juist de minste ruis geeft.
Wat is dan wel de beste manier om ruis te vermijden? Dat is correct belichten tijdens het fotograferen. En ik zal uitleggen waarom dat zo is met voorbeelden. Eerst de theorie hierachter. Als je een foto maakt op zeg 400 ISO, maar je foto is te donker, dan zal je in de nabewerking de foto lichter moeten maken. Je doet dit in Photoshop, in Lightroom of in welk programma je daar dan ook voor gebruikt. Door de foto lichter te maken, doe je eigenlijk hetzelfde als de camera zou doen bij het hoger zetten van de ISO. Je ‘versterkt’ de individuele pixels. En zoals je weet is een hogere ISO meer ruis, en dus een versterking van het licht in de nabewerking geeft hetzelfde resultaat.
Een foto zegt meer dan 1600 woorden:
Hieronder zie je een foto die ik heb gemaakt met 400 ISO. Ik heb bewust de foto 2 stops donkerder gemaakt in de camera dan dat de externe lichtmeter me vertelde. Het is logisch dat ik een donkere foto krijg. (klik om de foto’s te vergroten en de details beter te zien )
ISO 400 origineel
ISO 1600, correct belicht
Verschil slecht belichte 400 en goed belichte 1600
De geleerde les.
Een lage ISO geeft je zeker minder ruis, maar een absolute voorwaarde is wel dat je de foto goed belicht. Hoe je makkelijk kan zien of je een foto goed belicht heb ik beschreven in het artikel over het histogram. Als je geen mogelijkheid hebt om correct te belichten, dan is het kiezen van een hogere ISO om een beter belichte foto te krijgen altijd de betere oplossing. Veel fotografen zijn zich niet bewust van dit fenomeen en maken onbewust dus een verkeerde keuze bij het fotograferen. Goed belichten is dus het belangrijkste bij het vóórkomen van ruis, als je de goede belichting niet kan maken met een lage ISO, schakel dan over naar een hogere ISO. Dat is beter dan een onderbelichte foto die je moet corrigeren.
Wil je meer weten over het meten van licht, lees dan dit artikel eens over hoe je camera het licht meet en dit artikel waarin de verschillende meetmethodes uitgelegd worden
De foto’s die je in dit artikel ziet zijn onbewerkte foto’s uit de Canon 5D mkII, afgezien van de verhoging van de belichting om de 2 stops onderbelichting te compenseren. Ik gebruik Lightroom om RAW foto’s te verwerken en in dit geval is ruisonderdrukking en verscherping uitgezet. Hierdoor kan je dus appels met appels en peren met peren vergelijken.
Automatische ISO, wel of niet gebruiken?
Een artikel over de auto ISO instelling. Is dit een handige optie of
zorgt het voor hoofdbrekens achteraf? Ik leg de werking uit en dan mag
je zelf beslissen 
Want ik zeg altijd “Je ISO moet zo laag als mogelijk is en zo hoog als noodzakelijk”. Maar hoe je daar voor zorgt, lees je verder in dit artikel.
Afgelopen week stond ik op de boulevard voor een avondje avondfotografie. Altijd een erg leuke workshop waarbij ISO altijd een onderwerp van gesprek is.
Eerst even een kleine definitie, waar staat ISO voor. ISO staat eigenlijk helemaal niet voor iets dat met fotografie te maken heeft. Maar het is een afkorting. Een afkorting voor de International Organization for Standardization. Een organisatie die zorgt dat we over de hele wereld dezelfde internationaal afgesproken standaardden gebruiken. Als we het echter over ISO in de fotografie hebben, dan hebben we het over de lichtgevoeligheid van de film of de sensor. Hoe hoger de gevoeligheid, hoe minder licht je nodig hebt om een goed belichte foto te maken. Eerder maakte ik al een filmpje over wat ISO nu precies is.
Je regelt zelf de ISO
Bij
de start workshop avondfotografie is er nog voldoende licht. De zon is
nog niet onder en we fotograferen vaak in de richting van de ondergaande
zon. Omdat er voldoende licht is, volstaat dan een ISO van 100 of 200.
Als de zon echter ondergaat dan neemt de hoeveelheid licht snel af. Onze
ogen zien dat niet zo, maar de camera des te meer. Als je dan niet op
past gaan je sluitertijden rap omhoog en heb je een grote kans op een
foto die bewogen is. Het is dan een goed gebruik om te blijven kijken
naar je sluitertijden en als deze te lang worden je ISO te verhogen.
Ongeveer 10 à 15 minuten na de zonsondergang is het dan tijd voor het gebruik van het statief. Bij het gebruik van een statief kan je je langere sluitertijden (of zelfs erg lange) veroorloven. Omdat je gebruik maakt van lange sluitertijden, wil je in dit geval een lage ISO. je wilt immers ook geen of weinig ruis in je foto. Mijn advies aan de cursisten op dat moment is dan ook om je ISO op 100 of 200 te zetten.
De camera doet de ISO (Auto-ISO)
Als je echter de optie automatisch ISO gebruikt dan hoef je soms niet en soms wél na te denken. In de tijd vóór de zonsondergang gaat het namelijk goed. De camera zal zorgen voor een lage ISO als het kan en de ISO hoger zetten als het moet. Dit geldt ook voor de korte periode net na zonsondergang. De ISO zal dan in de auto-stand steeds iets hoger gaan.
Je camera weet echter niet dat jij je camera op statief zet. Dus zodra dat het geval is blijft de auto-ISO de ISO verhogen omdat er steeds minder licht is. Terwijl jij nu net met langere sluitertijden kan fotograferen omdat je camera op statief staat. Het resultaat is dan ook dat je foto’s onnodige hoge ISO krijgen en dus ook meer (onnodige) ruis. Dit is dan ook een voorbeeld waarbij je je camera bij voorkeur niet op de auto-ISO zet…
Help ik ben mijn ISO vergeten
Je kent het vast, je hebt gisteravond foto’s gemaakt in het schemer en hebt je ISO op 1600 gezet. En nu sta je in de volle zon weer te fotograferen met ISO 1600…. Vergeten de ISO terug te zetten. Dat zal je niet gebeuren als de je optie auto-ISO gebruikt, dan zorgt je camera dat jouw vergeetachtigheid geen probleem wordt. Altijd fijn!
Maar ik wil geen hoge ISO, want dat geeft ruis
Als docent fotografie zie ik heeeeel vaak bewogen foto’s terwijl dat niet nodig was. Vaak heeft men dan een te lage ISO gekozen. Er blijft veel ‘angst’ onder fotografen over de te hoge ISO en de ruis die dat geeft. In de praktijk valt het erg mee met die ruis, zeker bij de huidige camera’s. Mijn eerste digitale camera leek bij ISO 1600 op een pakje hagelslag, maar tegenwoordig zie je bijna het verschil niet meer tussen ISO 400 en ISO 1600. En ik heb je al eerder een geheim verklapt waarmee je kan zorgen dat de ruis nihil is.
Zo hoog als noodzakelijk en zo laag als mogelijk
Dat is het advies voor het gebruik van de ISO. Hiermee zorg je dat je geen onnodig bewogen foto’s krijgt en ook geen onnodige ruis. De automatische optie van je camera kan je daarbij helpen.
Limiteer de auto-ISO
Vaak kan je de automatische ISO beperken. Zoek even op in je instructieboekje hoe het zit, maar ik adviseer om even na te denken hoe hoog je je ISO maximaal wilt hebben. Als je dat bijvoorbeeld op ISO 1600 stelt, dan stel je gewoon in dat je camera maximaal ISO 1600 mag gebruiken in de auto-stand. Je kan dan altijd hoger als je wilt, maar dat zal je dan bewust zelf moeten doen.
Canon:
Bij Canon staat je camera dan op Auto ISO en zal de camera zelf kiezen welke ISO je ‘krijgt’ op basis van de gegevens van de lens. Canon houdt namelijk rekening met de brandpuntafstand en of er wel of geen IS (image stabilisation) op de camera zit. De camera stelt de iso dan zo in dat je nog uit de hand kan fotograferen. Bij een 100 mm lens zonder IS zal de camera proberen de sluitertijd niet langer dan 1/100 te maken.
De Auto-ISO stand van Sony lijkt op deze stand.
Nikon:
Bij Nikon werkt dit net even anders. Als daar de auto-ISO aan staat zal deze worden aangepast als deze niet kan worden bereikt met de waarde die de gebruiker zelf heeft ingesteld. Een voorbeeld: Je hebt bij de auto-ISO gekozen voor een sluitertijd van 1/30. Je stelt de ISO in op 400 en als je nu in een situatie komt waarbij je met ISO 400 niet aan 1/30 komt, dan gaat de ISO omhoog. De ISO gaat dus in dit voorbeeld niet naar een lagere waarde dan 400. Het is bij een Nikon moeilijk te zien of de Auto-ISO aan staat, dat staat vaak verborgen in het menu. Je kan echter dus altijd je ISO instellen bij Nikon. Dit is dan echter niet persé de ISO die gebruikt zal worden. Als je auto-ISO aan staat is de ingestelde ISO de laagst mogelijke. Daarom kan het verstandig zijn om bij Nikon zowel te kiezen voor auto-ISO als een lage basis-ISO.
Dus, de keuze is aan jou
Er zijn gevallen waar de auto-ISO reuze handig is en gevallen waar je dat absoluut niet wilt. Als jij weten hoe je camera ingesteld staat en hoe je makkelijk de ISO kan wijzigen heb jij de controle voor de verschillende situaties.
Want ik zeg altijd “Je ISO moet zo laag als mogelijk is en zo hoog als noodzakelijk”. Maar hoe je daar voor zorgt, lees je verder in dit artikel.
Afgelopen week stond ik op de boulevard voor een avondje avondfotografie. Altijd een erg leuke workshop waarbij ISO altijd een onderwerp van gesprek is.
Eerst even een kleine definitie, waar staat ISO voor. ISO staat eigenlijk helemaal niet voor iets dat met fotografie te maken heeft. Maar het is een afkorting. Een afkorting voor de International Organization for Standardization. Een organisatie die zorgt dat we over de hele wereld dezelfde internationaal afgesproken standaardden gebruiken. Als we het echter over ISO in de fotografie hebben, dan hebben we het over de lichtgevoeligheid van de film of de sensor. Hoe hoger de gevoeligheid, hoe minder licht je nodig hebt om een goed belichte foto te maken. Eerder maakte ik al een filmpje over wat ISO nu precies is.
Je regelt zelf de ISO
Bij
de start workshop avondfotografie is er nog voldoende licht. De zon is
nog niet onder en we fotograferen vaak in de richting van de ondergaande
zon. Omdat er voldoende licht is, volstaat dan een ISO van 100 of 200.
Als de zon echter ondergaat dan neemt de hoeveelheid licht snel af. Onze
ogen zien dat niet zo, maar de camera des te meer. Als je dan niet op
past gaan je sluitertijden rap omhoog en heb je een grote kans op een
foto die bewogen is. Het is dan een goed gebruik om te blijven kijken
naar je sluitertijden en als deze te lang worden je ISO te verhogen.Ongeveer 10 à 15 minuten na de zonsondergang is het dan tijd voor het gebruik van het statief. Bij het gebruik van een statief kan je je langere sluitertijden (of zelfs erg lange) veroorloven. Omdat je gebruik maakt van lange sluitertijden, wil je in dit geval een lage ISO. je wilt immers ook geen of weinig ruis in je foto. Mijn advies aan de cursisten op dat moment is dan ook om je ISO op 100 of 200 te zetten.
De camera doet de ISO (Auto-ISO)
Als je echter de optie automatisch ISO gebruikt dan hoef je soms niet en soms wél na te denken. In de tijd vóór de zonsondergang gaat het namelijk goed. De camera zal zorgen voor een lage ISO als het kan en de ISO hoger zetten als het moet. Dit geldt ook voor de korte periode net na zonsondergang. De ISO zal dan in de auto-stand steeds iets hoger gaan.
Je camera weet echter niet dat jij je camera op statief zet. Dus zodra dat het geval is blijft de auto-ISO de ISO verhogen omdat er steeds minder licht is. Terwijl jij nu net met langere sluitertijden kan fotograferen omdat je camera op statief staat. Het resultaat is dan ook dat je foto’s onnodige hoge ISO krijgen en dus ook meer (onnodige) ruis. Dit is dan ook een voorbeeld waarbij je je camera bij voorkeur niet op de auto-ISO zet…
Help ik ben mijn ISO vergeten
Je kent het vast, je hebt gisteravond foto’s gemaakt in het schemer en hebt je ISO op 1600 gezet. En nu sta je in de volle zon weer te fotograferen met ISO 1600…. Vergeten de ISO terug te zetten. Dat zal je niet gebeuren als de je optie auto-ISO gebruikt, dan zorgt je camera dat jouw vergeetachtigheid geen probleem wordt. Altijd fijn!
Maar ik wil geen hoge ISO, want dat geeft ruis
Als docent fotografie zie ik heeeeel vaak bewogen foto’s terwijl dat niet nodig was. Vaak heeft men dan een te lage ISO gekozen. Er blijft veel ‘angst’ onder fotografen over de te hoge ISO en de ruis die dat geeft. In de praktijk valt het erg mee met die ruis, zeker bij de huidige camera’s. Mijn eerste digitale camera leek bij ISO 1600 op een pakje hagelslag, maar tegenwoordig zie je bijna het verschil niet meer tussen ISO 400 en ISO 1600. En ik heb je al eerder een geheim verklapt waarmee je kan zorgen dat de ruis nihil is.
Zo hoog als noodzakelijk en zo laag als mogelijk
Dat is het advies voor het gebruik van de ISO. Hiermee zorg je dat je geen onnodig bewogen foto’s krijgt en ook geen onnodige ruis. De automatische optie van je camera kan je daarbij helpen.
Limiteer de auto-ISO
Vaak kan je de automatische ISO beperken. Zoek even op in je instructieboekje hoe het zit, maar ik adviseer om even na te denken hoe hoog je je ISO maximaal wilt hebben. Als je dat bijvoorbeeld op ISO 1600 stelt, dan stel je gewoon in dat je camera maximaal ISO 1600 mag gebruiken in de auto-stand. Je kan dan altijd hoger als je wilt, maar dat zal je dan bewust zelf moeten doen.
Canon:
Bij Canon staat je camera dan op Auto ISO en zal de camera zelf kiezen welke ISO je ‘krijgt’ op basis van de gegevens van de lens. Canon houdt namelijk rekening met de brandpuntafstand en of er wel of geen IS (image stabilisation) op de camera zit. De camera stelt de iso dan zo in dat je nog uit de hand kan fotograferen. Bij een 100 mm lens zonder IS zal de camera proberen de sluitertijd niet langer dan 1/100 te maken.
De Auto-ISO stand van Sony lijkt op deze stand.
Nikon:
Bij Nikon werkt dit net even anders. Als daar de auto-ISO aan staat zal deze worden aangepast als deze niet kan worden bereikt met de waarde die de gebruiker zelf heeft ingesteld. Een voorbeeld: Je hebt bij de auto-ISO gekozen voor een sluitertijd van 1/30. Je stelt de ISO in op 400 en als je nu in een situatie komt waarbij je met ISO 400 niet aan 1/30 komt, dan gaat de ISO omhoog. De ISO gaat dus in dit voorbeeld niet naar een lagere waarde dan 400. Het is bij een Nikon moeilijk te zien of de Auto-ISO aan staat, dat staat vaak verborgen in het menu. Je kan echter dus altijd je ISO instellen bij Nikon. Dit is dan echter niet persé de ISO die gebruikt zal worden. Als je auto-ISO aan staat is de ingestelde ISO de laagst mogelijke. Daarom kan het verstandig zijn om bij Nikon zowel te kiezen voor auto-ISO als een lage basis-ISO.
Dus, de keuze is aan jou
Er zijn gevallen waar de auto-ISO reuze handig is en gevallen waar je dat absoluut niet wilt. Als jij weten hoe je camera ingesteld staat en hoe je makkelijk de ISO kan wijzigen heb jij de controle voor de verschillende situaties.
challenges and fun
whoa...
3 bitrhdays today, also 3 creative pictures to make.
Further I think I am recovering from my cold, the ear is still fully closed, grrr, hopefully that will get better soon as well.
The weather is still a bit grey, but the temperatures are getting upwards. Good.
Plenty of plans.
I decided to not to jon the Foto 7 Daagse. Partially because I did not feel well, but as well because I slowly start to dislike the mass of it. I do it a bit later.
In IAAW we will make a writing challenge, in April, the entire month we can write, every day, about a givien theme,. Even when no one is particiapting, no one but me, lol, I still do it and will ad that to my poetry site. The site that I can update today, or tomorrow, with a LOT of poetrry from this month.
Facebook gossip. There are a few people that dig their own graves, Frankie did dump himself out of the admin group, lol. We shall see what happens, I lean back.
Where I also will lean back is in the upcoming 'uproar' around the ESC, European Song Contest, a thing that Jon is very much involved with. We are getting that horrible music as from tomorrow in his countdown and I shall try to ignore it fully. Maybe I should make a nice alternative :for StayingPower, where he most likely will post his terror. :) lol.
Life is funny and nice :) . I love my sweetie, more and more, every day :)
And when I see a good friend being happy with her new love as well, then that makes me smile too. Even when I am not that keen on that guy, well, I do not need to live with him, right? LOL. And I will remain the one that I always am. Soooooo...
Coffee o clock, time for some happy birthday wishes and then I will go in the street, finally again, with the cam. It has been a long 10 days without it, the tulips in house are wonderful, but.. a man like me needs more :)
3 bitrhdays today, also 3 creative pictures to make.
Further I think I am recovering from my cold, the ear is still fully closed, grrr, hopefully that will get better soon as well.
The weather is still a bit grey, but the temperatures are getting upwards. Good.
Plenty of plans.
I decided to not to jon the Foto 7 Daagse. Partially because I did not feel well, but as well because I slowly start to dislike the mass of it. I do it a bit later.
In IAAW we will make a writing challenge, in April, the entire month we can write, every day, about a givien theme,. Even when no one is particiapting, no one but me, lol, I still do it and will ad that to my poetry site. The site that I can update today, or tomorrow, with a LOT of poetrry from this month.
Facebook gossip. There are a few people that dig their own graves, Frankie did dump himself out of the admin group, lol. We shall see what happens, I lean back.
Where I also will lean back is in the upcoming 'uproar' around the ESC, European Song Contest, a thing that Jon is very much involved with. We are getting that horrible music as from tomorrow in his countdown and I shall try to ignore it fully. Maybe I should make a nice alternative :for StayingPower, where he most likely will post his terror. :) lol.
And when I see a good friend being happy with her new love as well, then that makes me smile too. Even when I am not that keen on that guy, well, I do not need to live with him, right? LOL. And I will remain the one that I always am. Soooooo...
Coffee o clock, time for some happy birthday wishes and then I will go in the street, finally again, with the cam. It has been a long 10 days without it, the tulips in house are wonderful, but.. a man like me needs more :)
Mittwoch, 30. März 2016
de 3 seconden regel
Eén van de eerste dingen die een fotograaf leert als hij een camera
oppakt is dat een camera een kader heeft. Als je door je camera kijkt
dan zie je slechts een stukje van wat er is. Het leuke is dat jij, ik,
en je buurman exact hetzelfde zien als we door onze ogen, ons
natuurlijke kader kijken.
De vraag is dan: “Wat maakt dat je foto anders is dan de manier waarop andere mensen naar de wereld kijken?” Hoe maak je het verschil met je foto’s?
Wat liefde, aandacht en 3 seconden te maken hebben met een betere foto lees je in dit artikel.
Als je de camera tegen je oog zet, kan je kiezen wat er wel en niet in beeld komt. Er komt meer niet in beeld dan wel. Dat wat bij het afdrukken wel in beeld komt, dat is je foto.
Eh, ja. Dat is duidelijk Mischa, dat snappen we wel.
Maar snap je ook dat een goede foto juist is iets dat anderen niet zien? Of wel opgemerkt hebben, maar niet gezien? Iets opmerken is iets anders dan iets zien.
Een goede foto
Voor een goede fotograaf en dus een goede foto gaat het om het kijken en vervolgens het vastleggen wat je ziet. Te vaak merk ik dat mensen iets leuks opmerken, hun camera pakken, klikken en klaar. Dat lijkt op een soort van verzamelen. We komen iets leuks tegen en we zetten dat op een harde schijf, kunnen we later nog een keer naar kijken.
Aandacht en liefde
Vaak kan je aan een foto zien of er aandacht aan is besteed. Tijd, liefde, zorg. Allemaal termen die hetzelfde inhouden wat mij betreft in dit kader.
De 3 seconden regel
Daarom ben ik gekomen met de 3 seconden regel. De 3 seconden regel had overigens net zo goed de 5 seconden regel of de regel van aandacht mogen heten. Wat de naam van het beestje is, maakt niet zo uit. De betekenis er achter juist veel meer. Ben je anti-autoritair en hou je niet van regels? Dan noem je het “3 gouden seconden die de foto beter maken”.
Wat is de 3 seconderegel.
Het is niet moeilijk, dat had je al gedacht. Het kost je immers slechts een paar seconden. Maar het gaat zo: Hét moment dat je eigenlijk op de knop zou willen drukken om een foto te maken neem je een time-out. Je drukt niét af. Maar je neemt eventjes de tijd. In die tijd kan je verschillende zaken (snel) doorlopen. Misschien weet je van jezelf wel dat je op een bepaald punt wat minder sterk bent, bijvoorbeeld de techniek of compositie. In dat geval leg je op dat moment eventjes de nadruk op dat zwakke punt.
Wat zijn nu dingen die je in die 3 seconden kan doen, je kan realiseren.
Een voorbeeld uit de praktijk
Afgelopen juli waren we in Frankrijk voor een fotovakantie die ik organiseer. In de buurt staat een hele mooie boom. Eén van de deelnemers zei dat de boom leek op de boom van de film Shawshank Redemption. De bewuste boom was op loopafstand van ons verblijf en dus zijn we met een groepje daar heen gelopen. Kwartiertje heen en kwartiertje terug. Omdat je de foto eigenlijk al genaakt hebt in je hoofd, is het dan verleidelijk om de boom ‘even snel’ op de foto te zetten. Maar we zijn dus juist wat langer bij en rondom de boom geweest.
Door verschillende standpunten te nemen en technieken te gebruiken maak je uiteindelijk een betere foto. De twee foto’s hierboven geven het verschil weer tussen opmerken en eventjes goed kijken. Bij de linker foto zie je een kaal stuk in het gras. Door een klein stukje naar voren te gaan heb je daar geen last meer van zoals je in de rechter foto ziet.
Hieronder zie je nog 3 foto’s die ik gemaakt heb bij de boom. Wisselen met standpunt, camerahouding, wel of geen flare in beeld en sluitertijd in combinatie met beweging.
De vraag is dan: “Wat maakt dat je foto anders is dan de manier waarop andere mensen naar de wereld kijken?” Hoe maak je het verschil met je foto’s?
Wat liefde, aandacht en 3 seconden te maken hebben met een betere foto lees je in dit artikel.
Als je de camera tegen je oog zet, kan je kiezen wat er wel en niet in beeld komt. Er komt meer niet in beeld dan wel. Dat wat bij het afdrukken wel in beeld komt, dat is je foto.
Eh, ja. Dat is duidelijk Mischa, dat snappen we wel.
Maar snap je ook dat een goede foto juist is iets dat anderen niet zien? Of wel opgemerkt hebben, maar niet gezien? Iets opmerken is iets anders dan iets zien.
Een goede foto
Voor een goede fotograaf en dus een goede foto gaat het om het kijken en vervolgens het vastleggen wat je ziet. Te vaak merk ik dat mensen iets leuks opmerken, hun camera pakken, klikken en klaar. Dat lijkt op een soort van verzamelen. We komen iets leuks tegen en we zetten dat op een harde schijf, kunnen we later nog een keer naar kijken.
Aandacht en liefde
Vaak kan je aan een foto zien of er aandacht aan is besteed. Tijd, liefde, zorg. Allemaal termen die hetzelfde inhouden wat mij betreft in dit kader.
De 3 seconden regel
Daarom ben ik gekomen met de 3 seconden regel. De 3 seconden regel had overigens net zo goed de 5 seconden regel of de regel van aandacht mogen heten. Wat de naam van het beestje is, maakt niet zo uit. De betekenis er achter juist veel meer. Ben je anti-autoritair en hou je niet van regels? Dan noem je het “3 gouden seconden die de foto beter maken”.
Wat is de 3 seconderegel.
Het is niet moeilijk, dat had je al gedacht. Het kost je immers slechts een paar seconden. Maar het gaat zo: Hét moment dat je eigenlijk op de knop zou willen drukken om een foto te maken neem je een time-out. Je drukt niét af. Maar je neemt eventjes de tijd. In die tijd kan je verschillende zaken (snel) doorlopen. Misschien weet je van jezelf wel dat je op een bepaald punt wat minder sterk bent, bijvoorbeeld de techniek of compositie. In dat geval leg je op dat moment eventjes de nadruk op dat zwakke punt.
Wat zijn nu dingen die je in die 3 seconden kan doen, je kan realiseren.
- Wat heb je gezien. Heb je het gezien op opgemerkt?
- Staat alles wel in beeld zoals je wilt. Zie je te veel of juist te weinig?
- Heb je alles wat op de foto komt te staan gezien? Laat je oog eens het hele beeld afscannen.
- Moet je misschien een stap opzij om bijvoorbeeld een lantaarnpaal net uit beeld te krijgen?
- Wat is je techniek, is je sluitertijd wel optimaal? Je wil immers geen bewogen foto, toch?
- Is het geen idee om je camera een kwart slag te draaien?
- Staat de horizon recht?
- Sta je stevig? Schouders relaxt, benen iets uit elkaar, rustige ademhaling?
Een voorbeeld uit de praktijk
Afgelopen juli waren we in Frankrijk voor een fotovakantie die ik organiseer. In de buurt staat een hele mooie boom. Eén van de deelnemers zei dat de boom leek op de boom van de film Shawshank Redemption. De bewuste boom was op loopafstand van ons verblijf en dus zijn we met een groepje daar heen gelopen. Kwartiertje heen en kwartiertje terug. Omdat je de foto eigenlijk al genaakt hebt in je hoofd, is het dan verleidelijk om de boom ‘even snel’ op de foto te zetten. Maar we zijn dus juist wat langer bij en rondom de boom geweest.
Door verschillende standpunten te nemen en technieken te gebruiken maak je uiteindelijk een betere foto. De twee foto’s hierboven geven het verschil weer tussen opmerken en eventjes goed kijken. Bij de linker foto zie je een kaal stuk in het gras. Door een klein stukje naar voren te gaan heb je daar geen last meer van zoals je in de rechter foto ziet.
Hieronder zie je nog 3 foto’s die ik gemaakt heb bij de boom. Wisselen met standpunt, camerahouding, wel of geen flare in beeld en sluitertijd in combinatie met beweging.
Abonnieren
Posts (Atom)